Schijfjes banaan
september 27, 2009
Op zondag ontbijt ik voortaan samen met papa en mama . Is dat niet gezellig? We zitten met z’n drietjes aan de grote tafel. Papa en mama in een gewone stoel. En ik in mijn kinderstoel. Mama zegt dat ik met mijn handjes moet leren eten. Daarom krijg ik mijn eigen bordje. Daar liggen wel tien schijfjes banaan op. Veel hé. Ik weet wel hoe banaan smaakt hoor. Nu zie ik ook hoe een banaan eruit ziet. Ik mag iedere keer zelf een stukje pakken. Ik moet wel oppassen dat die gibberige stukjes niet op de grond vallen. Dus laat ik ze maar goed vastpakken. Oh je, nou knijp ik de banaan helemaal fijn.
Dag lieve Julian!
Mmmmm, dat ziet er lekker uit die banaan. Je wordt alweer groot zeg, je zit al in je eiegn stoel en kan zelf je banaan op eten, knap hoor!
Ik hoorde dat je ziek bent, dat is niet fijn, die vervelende pijn in je oren, bah. Ik hoop dat je snel weer beter bent!
Een hele dikke knuffel van tante Judith